Ook dit seizoen stond er weer een mooie trainingsstage op het programma van de springploeg van DVV. Silkeborg in Denemarken was dit keer de bestemming. Na een super stage vorig jaar in Zweden vroeg iedereen zich af of dit wel overtroffen kon worden. 16 teamleden besloten het avontuur in Denemarken aan te gaan (Ellen, Eva, Lianne, Jerney, Iris, Debbie, Jasper, Boy, Bert, Kris, Mathijs H, Mathijs B, Martijn, Cees, Dick, Thomas). Of dit is gelukt kun je hieronder in een verslag van Debbie Smit lezen.
De heenreis:
Zondag 2 mei om 8 uur ’s ochtends vertrok de groep vanuit de tulpenstraat. Eva moest nog bij het station opgehaald worden, en Jasper zou in Groningen opstappen. Ook Kris vertrok met auto vanuit Groningen waardoor het eerste stuk van de reis de auto’s een stukje voller zaten, en er met bagage op schoot moest worden gereisd. De hint van Bert om alleen het noodzakelijke mee te nemen was niet bij iedereen aangekomen, maar gelukkig paste alles in de auto’s. Er was afgesproken om na Groningen bij de eerste Macdonalds te stoppen om wat mensen en bagage over te kunnen laden in de auto van Kris, maar na flink wat kilometers was er geen mac te zien en was er toch maar afgesproken om bij een tankstation te stoppen. Daar werd ook aan de auto van Kris de beroemde top 200 met daarbij een mysterieuze witte evelop overhandigd. De envelop mocht pas opengemaakt worden als Boy dat aangaf, dus iedereen was erg benieuwd.
De auto van Jerney kwam als eerste aan bij het nummer uit de top 200 waarbij de envelop open gemaakt mocht worden. De instructies in het liedje gaven aan dat er uit volle borst mocht worden meegezongen en in de envelop zat de songtekst. Dit was een prima actie van de taskforce top 200 en alvast een voorproefje op de vele gezelligheid. Tijdens de autorit werden er weer de mooiste opmerkingen gemaakt bij de variatie aan nummer in de top. Ellen vond het 8 minuten durende hardcore nummer net een schietspelletje, en in de auto van Bert werd aan elk nummer een score toegekend. In de auto van Cees werd ook enthousiast gequizd, hier werden woordspelletjes gedaan. Eva was al snel verveeld en viel in een diepe slaap. Mathijs H. was uiteindelijk de winnaar van de woordspelletjes. Na een aantal stops kwamen we dicht in de buurt van de eindbestemming en begon het landschap volgens Ellen steeds meer op een teletubbie landschap te lijken. Zowel Eva als Ellen zagen de wieken van een windmolen aan voor vliegtuig vleugels, en Lianne kwam nog met het feit dat de mensen in Scandinavië een stuk depressiever zijn dan in Nederland.
De aankomst:
Om half 5 ’s middags kwamen we aan bij het Silkeborg Sportcenter en werden we enthousiast verwelkomd door Jens Peter. Hij liet zien waar we onze slaapspullen konden neerzetten en gaf ons daarna een rondleiding door het gebouw. De springhal zag er erg mooi uit met twee verhoogbare valkuilen en twee grote trampolines. In het toestellenhok stond flink veel springmateriaal, dus iedereen kreeg al zin om te gaan springen. De grote trampolines werden meteen even uitgetest en ook de grote flatscreens met vertragende beelden, zodat je je eigen sprong kan terug zien, werden uitgeprobeerd.
Daarna gingen een aantal van de springers op zoek naar de pizzeria’s om het avondeten te regelen. De pizzeria zat dicht bij de zaal, en we bestelden 12 pizza’s. De pinpas van onze financiën man Thomas werkte niet helemaal naar behoren, waardoor we nog even op zoek moesten naar een pin automaat. De eigenaar van de pizzeria had ons in eerste instantie een verkeerde prijs gerekend en toen we terugkwamen met het gepinde geld kwam hij met een andere prijs. Thomas dingde goed af en heeft uiteindelijk een leuke korting kunnen krijgen. In de stad was de eerste H&M ook al gespot, dus de dames hadden al besloten om de volgende dag te gaan shoppen.
Toen de pizza’s klaar waren en de eettafel gedekt was in de zaal, was nog niet iedereen present. Cees, Boy, Martijn en Mathijs H stonden nog onder de douche en wilden hun pizza niet koud laten worden, dus ze besloten om gekleed in alleen een handdoekje plaats te nemen in de eetzaal. Mathijs H had thuis niet goed opgelet bij het inpakken dus hij moest het doen met een handdoekje in baby formaat. Nadat de pizza’s verorberd waren, besloot Lianne om op zoek te gaan naar de extra koelkast waar alle proviand in kon. Ze liep de koelkast straal voorbij en sloopte even verder een deurklink omdat de deur niet open wilde gaan. Gelukkig werd dit allemaal snel gerepareerd.
’s Avonds was iedereen redelijk moe van de reis, en zocht iedereen op tijd zijn slaapzak op. Er lag een mooie valmat in de slaapzaal, en ook een paar jongens besloten om uit te testen of de trampoline en de kuil lekker zouden slapen.
Dag 2:
’s ochtends werd iedereen al vroeg gewekt door het gepiep van de elektrische ramen, en was iedereen wat gammel. Na een lekker ontbijtje was het tijd voor de eerste ochtendtraining. Jens Fischer, onze contactpersoon, kwam ons even helpen met het opzetten van de materialen, en iedereen begon enthousiast met springen. De trampoline sprong prima en de eerste mooie sprongen werden al weer gemaakt. Ellen sprong een mooie dubbel tot stand, en Dick, Boy, Mathijs H en Martijn waren enthousiast triple’s aan t maken. Jens kwam nog met een uitleg over de bel die in de trainingszaal hing. Je mocht hier aan klingelen als je een sprong voor het eerst had gedaan. De bel zouden we nog vaak horen deze trainingsdagen.
Na een goede training was het tijd om wat aandacht te besteden aan de demonstratie die we binnenkort gaan geven. Het document van Mayke en Lisette werd erbij gepakt en er werd flink geoefend. Hier en daar werd de demonstratie wat ingekort en eenvoudiger gemaakt, maar na een uurtje oefenen was er al een aardig idee en waren er ook al heel wat vragen waar iedereen over na kon denken voor de volgende dag. Bert had nog even een misser door de dames kleedkamer in te lopen, waar juist op dat moment twee deense dames zich aan het omkleden waren, dus hij kreeg op zijn kop van Jens.
Na de lunch werden er boodschappen gedaan en kon iedereen Silkeborg gaan verkennen. Er werden veel handstanden gemaakt op de diverse kunstvoorwerpen die in Silkeborg stonden, en ook de speelgoedwinkel was niet veilig. Kris werd omgetoverd tot piraat roze hoepel, en Cees en Bert pasten een stukje verderop zeer kleurrijke vesten. Toen het de verkoper duidelijk werd dat ze het niet gingen aanschaffen, werd hij wat chagrijnig, en werd de tocht door Silkeborg verder voortgezet. Na een middagje mooi winkels kijken was het tijd voor het avondeten. In het sportcenter was er een avondmaaltijd voor ons bereid. Iedereen liet het zich goed smaken, en ook Bert had een smakelijke maaltijd met wel wat veel peper.
’s Avonds stond er een training samen met het deense heren en damesteam op het programma, dus iedereen stond om 8 uur klaar om aan de slag te gaan. Trainer Jakob verwelkomde ons, en legde ons uit wat de bedoeling was. Eerst een warming up op muziek, want dat is in Denemarken heel normaal. Dat het voor ons even wennen was kon Jakob al snel zien. De meest ingewikkelde armbewegingen werden gecombineerd met rennen en krachtoefeningen, waardoor iedereen van ons team na de warming up al flink stond te zweten. De muziek zorgde er voor dat iedereen enthousiast meedeed, al had Martijn in het begin niet helemaal door dat het de bedoeling was dat je ook op de maat mee moest doen. Hierna gingen we aan de slag op de grote trampolines, zodat trainer Jakob kon kijken welk niveau we hadden. Na een half uurtje werden we verdeeld in twee groepen, en ging de ene helft met het damesteam op de tumbling aan de slag, en de andere helft met het herenteam op de kleine trampoline en daarna pegasus. Na ongeveer 20 minuten wisselden de groepen om en werd er enthousiast gesprongen en getumbeld door iedereen.
