NK groepsspringen te Bocholtz
Op 7 februari 2009 was het dan zover: Het Nederlands kampioenschap groepsspringen in de A en B lijn. De belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Het herenteam van DVV had zich niet verrassend voor alle vier de onderdelen geplaatst in de categorie Heren senioren A-lijn, en ons damesteam had zich op het nippertje weten te plaatsen voor de onderdelen mintrampoline en tafel minitrampoline in de categorie Dames senioren B-lijn.
Het blijft natuurlijk wel team DVV, dus ook deze keer misten we door bijzondere oorzaken een aantal springers. Kris Balder kon helaas niet meespringen omdat hij als trainer aanwezig moest zijn bij de ¼ finale 1e, 2e en 3e divisie die dat weekend werd gehouden. Loes was nog steeds niet hersteld van haar gescheurde achillespees, maar zij kwam wel mee als supporter. Lisette liet ons allemaal flink schrikken door anderhalve week voor het NK tijdens een salto verkeerd terecht te komen en een rugwervel te breken. Na een operatie in het UMC was ze al zo optimistisch dat ze wel meewilde als supporter naar Bocholtz (“dan neem ik toch een tuinstoel mee om op te liggen”), maar dat leek ons toch niet zo’n heel goed idee. Wel wenste ze ons veel succes en hebben we moeten beloven haar op de hoogte te houden van de prestaties.
Omdat het NK werd gehouden in Bocholtz (dat ligt nog net niet in Duitsland) was besloten dat de meeste springers vrijdag 6 februari al naar Aken zouden rijden om daar te overnachten in een jeugdherberg, zodat we de volgende ochtend niet zo heel vroeg op hoefden te staan. 3 auto’s vertrokken tussen 19.00 en 20.00 richting Aken. De auto van Mayke nam direct al de verkeerde afslag bij de ring Alkmaar, en had ook wat problemen bij station sloterdijk, waar Eva opgehaald werd. (Eva stond vol enthousiasme te zwaaien naar de verkeerde auto) Na een keer door rood rijden en een afslag bijna missen (vol op de rem) kwam deze auto als eerste aan in de jeugdherberg. De auto van Boy vertrok als eerste en reed flink door, maar werd door de tomtom de touristische route door Den Bosch gestuurd, en moest ook Jasper nog even oppikken. Zij kwamen vlot daarna aan bij de jeugdherberg. De auto van Hans stond nog even in de file bij Utrecht, maar kwam verder zonder grote problemen aan bij de jeugdherberg. Eenmaal in de jeugdherberg, het was inmiddels een uur of 12 ’s avonds, stond slapen nog niet voor iedereen op het programma. Er werd een wedstrijdje plafondklimmen in de gang gehouden, totdat er andere gasten kwamen klagen over het lawaai. Ook duurde het wel even voordat iedereen in slaap was, waardoor niet alle gezichten even fris waren de volgende ochtend.
Na een vlot ontbijt gingen we met z’n allen op weg naar Bocholtz. Het eerste probleem deed zich al voor in de auto van Mayke. Haar tomtom herkende Bocholtz niet als plaats, waardoor er geen route berekend kon worden. Dan maar achter Boy aan rijden met z’n allen. Na heuvel op, heuvel af, belandden we via de touristische route (wat is dat toch met die tomtom) op een doodlopende weg/weiland waar in de verste verte geen sporthal te zien was. Hans bracht gelukkig de oplossing door een stuk terug te rijden en ons met de kaart naar de sporthal te loodsen. De meeste andere springers waren er al, alleen Bert was nog niet aanwezig. Er werd al wat zenuwachtig gereageerd door Hans waar Bert nou toch bleef, want ze hadden hem wel nodig op het eerste toestel (Pegasus plank). Gelukkig kwam Bert op tijd de zaal binnen sprinten, en zette Eva de auto voor hem weg, want parkeergelegenheid was er niet al te veel. Het eerste toestel verliep voor de heren aardig. Ze hadden de hoogste moeilijkheidswaarde, maar de uitvoering liep niet helemaal zoals gewenst, waardoor er op dit toestel met eens core van 16.50 een 3e plaats werd behaald.
De dames waren toen aan de beurt op tafel. Dit keer stonden zij wel op tijd klaar met opmarcheren, maar stond de tafel nog niet op de goede hoogte, dus moest dat nog snel geregeld worden. Tijdens het inspringen viel Debbie met hoeksalto op het randje van de tafel, waardoor er snel werd overlegd wie deze sprong zou overnemen. Gelukkig geen ernstige blessure, dus de rest van de sprongen hoefden niet verdeeld te worden. Er werd een goede serie gesprongen met maar weinig fouten, dus de dames waren aardig tevreden. Wel baalde het team flink toen bekend werd dat ze op slechts 0,20 een podiumplaats hadden misgelopen. Met 16.25 werden ze 5e.
Tijdens de middagpauze hebben we nog wat dansmoves van Cees mogen aanschouwen bovenop de tafel. Het is duidelijk dat Cees weer helemaal terug is na zijn blessure. Ook werd er met het gehele team gezellig gebivakkeerd op de matten achter de tafel, waardoor het een grote roodzwarte hoop DVV was.
Na de pauze mochten de heren weer in actie komen. Dit keer op het toestel pegasus minitrampoline. Hier had het team de gedeeld hoogste moeilijkheidswaarde, maar lieten ze in de uitvoering wederom wat steekjes vallen, waardoor ze hier een 2e plaats in ontvangst mochten nemen met een puntentotaal van 17.50.
De dames kwamen nog eenmaal in actie op het onderdeel minitrampoline en hier werd tot de laatste serie een zeer goede reeks neergezet. Helaas waren er veel vallen tijdens de keuzesprongen, Irene blesseerde zichzelf tijdens de eerste keuze sprong, waardoor het team genoegen moest nemen met een gedeelde 6e plaats met een puntentotaal van 15.40.
De heren mochten hun kunsten nog vertonen over tafel, en op het altijd indrukwekkende onderdeel mintrampoline. Op tafel lieten ze een goede serie zien met wederom de gedeelde hoogste moeilijkheid, maar ook hier lukt het niet om het goud te veroveren. Ze waren er wel dichtbij, maar mochten met 18.85 de 2e plaats in ontvangst nemen. Op minitrampoline werd wederom een goede serie gesprongen, maar Swentibold liet een bijna perfecte serie zien met hoge moeilijkheid, waardoor ook hier de eerste plaats niet voor DVV was. Met een puntentotaal van 21.45 mochten ze wederom de 2e plaats in ontvangst nemen.
Het wachten op de prijsuitreiking was lang, maar niet saai, want Boy en Dennis lieten hun acrogym kunsten nog even zien. Wanneer zien we jullie op het NK acro ;)? Toen we eindelijk mochten opmarcheren voor de prijsuitreiking, werd heel dvv aan de zijkant neergezet, vlakbij een flink aantal lege stoelen. Die zitten natuurlijk veel beter dan zo’n koude harde vloer, waardoor deze meteen in beslag werden genomen door de springers.
Nadat alle prijzen waren uitgereikt werd er na een snelle douche de terugreis gestart (nadat Cees zo briljant was om door een deur te willen waarachter een aantal bloempotten stonden, die hij vervolgens omgooide), richting de burger king vlakbij ’s Hertogenbosch (onder groot protest van mac-fan Mayke).
Nadat we daar met z’n allen hadden gegeten en de auto indeling nog even hadden veranderd, ging het dames team nog stappen in Alkmaar, en gingen de meeste springers van het herenteam vroeg naar bed vanwege de ¼ finale 1e, 2e, en 3e divisie in Langedijk de volgende dag. Ook daar werden goede resultaten behaald, dus het was een goed wedstrijdweekend.
Al met al toch 4 podiumplaatsen behaald door het herenteam, al ontbrak het wel
aan een gouden randje. Volgend jaar beter, ook voor het damesteam, want dan gaan we natuurlijk wel voor een podiumplaats en voor de heren uiteraard goud!
Debbie Smit
